صدا های ماندگار

[dark]

بدون شك تعداد سريالهاي خوب و منحصر به فرد تلويزيون ايران از بدو تاسيس (يازدهم مهر 1337) تا كنون به تعداد انگشتان دست است . سريالهايي چون خانه قمر خانم و دليران تنگستان و سلطان صاحبقران و دائي جان ناپلئون و آتش بدون دود (در پيش از انقلاب) و هزار دستان و ميرزا كوچك خان و امام علی در بعد از انقلاب نه تنها رضايت عام بلكه نظر عمده منتقدين جامعه سينمايي را بخود جلب كرده است . در اين ميان سريال دائي جان ناپلئون يكي از شاهكارهاي تلويزيون است كه كارگرداني چون ناصر تقوايي بر اساس رمان دائي جان ناپلئون نوشته ايرج پزشك زاد با عده اي از بازيگران خوب ايران ساخته و در سال 54 بعد از نظارتهاي شديد ساواك و مميزي تلويزيون به نمايش درآمد. اين سختگيري چنان بود كه حتي اين سريال امكان پخش مجدد را هرگز بدست نياورد و در بايگاني تلويزيون زير خروارها خاك جا خشك كرد.
اين سريال در 18 قسمت 40 تا 85 دقيقه اي ساخته شد اما در نهايت 13 قسمت آن مجموعا در 14 الي 15ساعت و بشكل 16 ميليمتري رنگي روي آنتن رفت .
اين سريال در كنار فيلم آرامش در حضور ديگران از بهترين و وفادارترين نمونه فيلمهاي تاريخ سينماي ايران است كه روح آثار ادبي را بشكلي منحصر بفرد _و جداي از جرح و تعديلهايي جزئي) در خود حفظ كرده است. اين رمان در نيمه دوم دهه 1340 و ابتدائا بصورت پاورقي در مجله فردوسي چاپ ميشده است كه در نهايت پزشك زاد آنرا در بهمن 1351 بشكل كتاب به طبع رسانيد و تا پيش از انقلاب به چاپ دهم رسيد . حكايت فيلم (و البته داستان) حكايت يك بازنشسته نظامي است كه از خوش خدمتي خود در جنگهاي كوچك ممسني و كازرون تحت لواي لياخوف براي خود عالمي در حد جنگ استرليتز ساخته و خود را ناپلئون بناپارت مي انگارد چراكه شباهتهايي عجيب به او دارد: مثل او 7 برادر دارد. مثل او روياي كشورگشايي در سر پرورانده . مثل او13 سال پس از ازدواج زنش را طلاق داده و هم سن او وارد نظام شده است.
پزشك زاد در سال 1358 اعلام كرد منظور وي از شخصيت دائي جان شخص رضا خان ميرپنج بوده است كه در نهايت بين مرگ عجيب و ماليخوليايي دائي جان و مرگ در تبعيد رضا شاه و ناپلئون شباهتهايي عجيب تر به ذهن بيننده متبادر ميشود.
قصه از زبان سعيد(با بازي سعيد كنگراني) است كه به همه جا سرك مي كشد و از همه چيز اگاه است. اين حكايت با چنين متني آغاز ميشود:
من در يك روز گرم تابستان در سيزدهم مرداد و دقيقا ساعت 3 و ربع كم (يك ربع به 3 ) عاشق شدم. من كه پسر آقاجان بودم عاشق ليلي دختر دائي جان ناپلئون شدم درست مثل اينكه پسر چرچيل عاشق دختر هيتلر شده باشه...

در اين ميان شخصيت مش قاسم غياث آبادي (با بازي مرحوم فني زاده) شخصيتي منحصر بفرد است كه شايد بي شيله پيله ترين شخص در ميان انبوه شخصيتها و بازيگران است. اگرچه او هم شخصيتي بي ريا نيست اما اين ريا در حد حرف مي ماند و بس. او كه بعدها به نوكري خانه دائي آمده خود را مصدر دايي در جنگهاي كازرون و ممسني ميداند و در تعريفهاي دائي گوي سبقت را از او ميگيرد. تكيه كلام او سه حرف بيش تر نيست:
دروغ چرا ؟ (بعد شمردن چهار انگشت و ذكر اين نكته كه: ) تا قبر آ آ آ آ
پنداري ....
يه همشهري داشتيم كه ...
فني زاده در بيان اين تكيه كلامها هنر بخرج ميدهد بعنوان مثال وقتي در يك صحنه سيني چاي در دست دارد براي شمردن چهار انگشت و ذكر دروغ چرا... سيني را اين دست و آن دست ميكند و در نهايت بالاي سر ميگذارد و كارش را ميكند. در صحنه اي ديگر وقتي سعيد قصه عاشق شدن همكلاسي اش(د رواقع خودش) را از او مي پرسد آنچنان استادانه قصه سر ميدهد كه بيننده در تجسم خود او را عاشق مي پندارد : ... آدم بزرگاش از عشق جان سالم در نمي برن چه برسه به همكلاسي تو. وقتي نمي بينيش پنداري يخ زدي و وقتي مي بينيش پنداري تو دلت آتيش روشن كردن. يه همشهري داشتيم كه عاشق شد... شيريني دختر رو كس ديگه اي خورد... اون موند و خودش . سر به بيابون گذاشت و رفت. پنداري دود شد و رفت هوا. هنوز كه هنوز بعده 20 سال كسي اونو نديده....
فني زاده كه بدون شك ميتوان او را در جايگاه اول بازيگران تاريخ سينماي ايران قرار داد(حتي در رده اي بسيار بالاتر از بهروز وثوقي) خيلي زود از اين سراي خاكي پر كشيد چنانكه به گفته خودش دود و شدو بهوا رفت ...




غرض از ذكر كلماتي چند در خصوص اين سريال تكيه بر دوبله فوق العاده اين سريال است.
اين سريال به مديريت احمد رسول زاده و تعدادي از بهترين گويندگان دوبله شد . راوي و نريشن اين سريال كه در ابتداي هر قسمت به ذكر خلاصه اي از قسمتهاي قبل مي پرداخت را هوشنگ لطيف پور (با آن صداي جاودانه و بي همتا) انجام داد . گويش منوچهر اسماعيلي در حالت عادي و بجاي اسدالله ميرزا از شاهكارهاي تاريخ دوبله است كه خود اسماعيلي آنرا همواره در فهرست اولين كارهايش ذكر ميكند(تكيه كلام اسداله اصطلاح سانفرانسيسكوست كه در مفهوم س** است مثلا در جايي كه دوستعلي شبانه از دست زنش كه كارد به روي او كشيده فرار ميكند اسداله رو به زن دوستعلي ميگويد : شوهرت با زن شيرعلي رفته سانفرانسيسكو اون وقت تو اومدي سنبل منو ببٌري! كارد اونم رو سنبل شوهر يعني بيچارگي خودت بيچاره!) صحبت كردن ناصر طهماسب در بيش از 3 نقش نشان از قدرت تيپ سازي اين گوينده زبردست است و از همه جالب تر گويندگي اصغر افضلي بجاي پروين سليماني يكي از جذاب ترين و خاطره انگيز ترين گويشهاي تاريخ دوبلاژ در ايران است. ساير گويندگان نيز در نهايت دقت و هنر دوبله اي بي نظير ارائه ميدهند كه سالهاي سال در يادها و خاطره ها خواهد ماند.

فهرست گويندگان سريال دائي جان ناپلئون :

مرحوم غلامحسين نقشينه بجاي خودش در نقش دائي جان ناپلئون
مرحوم پرويز فني زاده بجاي خودش در نقش مش قاسم
منوچهر اسماعيلي بجاي پرويز صياد در نقش اسد اله ميرزا
ناصر طهماسب بجاي نصرت اله كريمي در نقش آقاجان
ناصر طهماسب بجاي گربل سينگ در نقش سردار مهارت خان
ناصر طهماسب بجاي آرمينه در نقش سردار اشتياق خان
مرحوم عزت اله مقبلي بجاي اسماعيل داورفر در نقش دوستعلي خان
احمد رسول زاده بجاي محمد علي كشاورز در نقش دائي جان سرهنگ
آرشاك قوكاسيان بجاي سعيد كنگراني در نقش سعيد
مرحوم حسين معمار زاده بجاي بهمن زرين پور در نقش پوري فشفشو
صادق ماهرو بجاي مرحوم محمود لطفي در نقش شيرعلي قصاب
مهدي آرين نژاد بجاي مرحوم خير اله تفرشي آزاد در نقش شمسعلي ميرزا
حسين عرفاني بجاي مرحوم جهانگير فروهر در نقش نايب تيمور خان
مينو غزنوي بجاي سوسن مقدم در نقش ليلي
مرحوم پروين ملكوتي بجاي خودش در نقش عزيزالسلطنه
مرحوم اكبر دودكار و محمد ورشوچي و روح اله مفيدي بجاي خودشان در نقشهاي نوكر و آسپيران و واعظ
اصغر افضلي بجاي پروين سليماني در نقش مادر آسپيران غياث آبادي
و ...
راوي داستان : استاد هوشنگ لطيف پور

[dark]

به گزارش خبرگزاری مهر، این فیلم محصول سال 1999 امریکاست. کارگردانی آن را رابرت ردفورد به عهده دارد و بازیگرانی چون شارلیز ترون، ویل اسمیت، مت دیمون و جک لمون در آن به ایفای نقش پرداخته اند. دی وی دی "حماسه ساز" (با نام اصلی "افسانه بگر ونس") به مدیریت دوبلاژ خسرو خسروشاهی با قیمت 3500 تومان در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.

داستان فیلم درباره یکی از برجسته ترین گلف بازان کشور امریکا به نام جونو است. با شروع جنگ او به خدمت سربازی فراخوانده و با مشاهده صحنه های درگیری دچار افسردگی شدید می شود. اکنون پس از گذشت چند سال از پایان جنگ، جونو به زادگاهش بازگشته است. به زودی مسابقه گلفی با حضور قهرمانان برتر کشور برگزار می شود و مردم شهر اصرار دارند جونو به عنوان نماینده شهر در این مسابقات حضور یابد. اما وی خود را قادر به انجام این کار نمی بیند و ...
رابرت ردفورد، کارگردان متولد سال 1936 در ایالت کالیفرنیاست. او قبل از آنکه کارگردانی سینما را تجربه کند، بازیگر مشهوری بود. فعالیت هنری او از سال 1960 با بازی در مجموعه تلویزیونی "دست آهنی" آغاز شد تا اینکه در سال 1980 تصمیم گرفت اولین فیلم خود را با عنوان "مردم معمولی" کارگردانی کند. ردفورد در طول زندگی هنری خود در تمام زمینه های سینما فعالیت داشته و از جمله فیلم های او در مقام کارگردان می توان به "نجواگر اسب ها" و "رودخانه ای از میان آن می گذرد" اشاره کرد.
شارلیز ترون، بازیگر متولد سال 1975 در آفریقای جنوبی است. برای اولین بار سال 1995 با نقشی کوتاه حضور در سینما را تجربه کرد تا اینکه سال 1997 با بازی در نقش اصلی فیلم "وکیل مدافع شیطان" چهره جدیدی از خود به عنوان یک بازیگر حرفه ای به نمایش گذاشت. اوج دوران هنری او مربوط به سال 2004 است که موفق به دریافت جایزه اسکار برای فیلم "هیولا" شد. از جمله آثار او می توان "سرقت ایتالیایی"، "در میان ابرها" و "سرزمین شمالی" را نام برد.
ویل اسمیت، بازیگر متولد سال 1968 در ایالت فیلادلفیاست. برای اولین بار به طور جدی فعالیت هنری خود را در حوزه هنرهای نمایشی آغاز کرد تا اینکه سال 2001 با بازی در فیلم "علی" تحسین همگان را برانگیخت. از آثار او زمینه سینما می توان به "شرک" (صداپیشگی) و "من، ربوت" اشاره کرد.
مت دیمن، بازیگر در "پیتزا مرموز" محصول سال 1998، اولین نقش سینمایی خود را تجربه کرد. اما دلالان قدرت در هالیوود زمانی به پتانسیل او به عنوان یک بازیگر حرفه ای پی بردند که به تماشای "شجاعت زیر آتش" محصول سال 1996 نشستند. فیلمنامه "ویل هانتینگ خوب" محصول 1997 را با همکاری دوست دوران کودکی خود بن افلک نوشت و هر دو نقش هایی نیز در این فیلم بازی کردند. آنها با دریافت جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصیل به پسران طلایی هالیوود ملقب شدند. "دوازده یار اوشن" و "سیریانا" از جمله فیلم های اخیر این بازیگر است.
نسخه دی وی دی "حماسه ساز" که در ژانر درام عاطفی قرار دارد، با دو زیرنویس فارسی وانگلیسی و صدای دالبی استریو با زمان 155 دقیقه وارد بازار شده است. آنونس، بیوگرافی کارگردان و بازیگران و امکان انتخاب صحنه از ویژگی های این دی وی دی است. در دوبله این فیلم مرحوم منوچهر نوذری به جای لمون، خسرو خسروشاهی به جای دیمن، مینو غزنوی به جای ترون و منوچهر والی زاده به جای اسمیت حرف زده اند. ویژه برنامه آخرین دوبله زنده یاد نوذری هم ضمیمه این دی وی دی است.

[dark]

فيلم «جاني انگليسي» با سرپرستي جلال مقامي براي شبکه ويدئويي دوبله شد. ماجراهاي اين فيلم 88 دقيقه اي از جايي آغاز مي شود که مردي فرانسوي به نام سووژ، تصميم مي گيرد پادشاه انگليس شود.
اولين قدم او در اين راه ، سرقت جواهرات سلطنتي است. جاني با بازي روان اتکينسون و گويندگي چنگيز جليلوند مامور مي شود که او را بيابد و جلوي اقدامات بعدي اش را بگيرد.
تورج صفاريان ، شيما حضرتي ، بهمن هاشمي ، حميد منوچهري و اکبر منافي نيز از جمله دوبلورهاي اين فيلم هستند که حدود 4 برابر هزينه توليدش در سراسر دنيا فروش کرده است.
فيلم «کابوسي در خيابان الم» نيز براي شبکه ويدئويي دوبله شد. ماجراهاي اين فيلم 92دقيقه اي درباره چند نوجوان است که در کابوس هايشان قاتلي بسيار زشت و بي رحم به نام فردني کروگر را مي بينند. کمي بعد اين نوجوانان کشته مي شوند. نانسي دختر کلانتر شهر متوجه مي شود کروگر قاتلي بوده که سالها پيش به دست والدين قربانيانش سوزانده شده است و اکنون روح او مي خواهد انتقام بگيرد. نانسي مي کوشد با او مقابله کند و...چنگيز جليلوند، مهين برزويي و شيلا آژير از جمله دوبلورهاي اين فيلم هستند که 14 برابر هزينه توليدش در سينماهاي امريکا فروش کرده است.

جام جم

[dark]

به گزارش خبرنگار مهر، "شلیک به سگ ها" محصول مشترک بریتانیا و آلمان در سال 2005 ساخته شد. این فیلم 115 دقیقه ای را مایکل کیتن ـ جونز، فیلمساز 49 ساله اسکاتلندی ساخته و در آن جان هرت و هیو دنسی نقش آفرینی می کنند. "شلیک به سگ ها" بر مبنای تجربیات دیوید بلتن تهیه کننده بخش خبر شبکه بی بی سی ساخته شده که سال 1994 در جریان نسل کشی رواندا در آنجا کار می کرد و یکی از نویسندگان و تهیه کنندگان فیلم است. هرت نقش یک کشیش کاتولیک را بازی می کند و دنسی در نقش یک معلم بریتانیایی ظاهر شده اند، هر دو اروپایی هایی هستند که گرفتار درگیری های داخلی شده اند.

بر خلاف فیلم معروف "هتل رواندا" که در آفریقای جنوبی با حضور بازیگرانی از همین کشور ساخته شد، این فیلم در همان لوکیشن هایی که داستان در آن اتفاق می افتد، فیلمبرداری شد. در عین حال، بسیاری از بازماندگان قتل عام آن سال ها به عنوان گروه تولید با بازیگران فرعی به کار گرفته شدند.
عنوان فیلم به رفتار نیروهای سازمان ملل اشاره دارد. آنها به سگ های ولگردی که جنازه های قربانیان را می خوردند، شلیک می کردند. از آنجا که سربازان اجازه تیراندازی به هوتوها، عاملان قتل عام را نداشتند، شلیک به سگ ها نمادی از جنون آمیز بودن موقعیتی است که فیلم می کوشد به تصویر بکشد. کیتن جونز سازنده فیلم های "دکتر هالیوود" (1991)، "زندگی این پسر" (1993)، "راب روی" (1995)، "شغال" (1997) و "غریزه اصلی 2" (2006) است.
فیلم سینمایی "شلیک به سگ ها" به مدیریت دوبلاژ افشین زینوری برای پخش از شبکه تهران دوبله شده است. اکبر منانی، مهین برزویی، مریم صفی خانی، ناصر خویشتن دار، علیرضا شایگان، کامبیز شکوفنده، شایان شام بیاتی، سعید شیخ زاده، زویا خلیل آذر، شایسته تاج بخش، کسری کیانی، رضا الماسی، شهروز ملک آرایی، علی همت مومیوند، آبتین ممدوح و سمیه رهنمون به عنوان گوینده در دوبله آن حضور داشتند.

[dark]

حسین سرشار
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. (ویرایش از Napoleon)



حسین سرشار دوبلور , خواننده و هنرپیشه ایرانی.

حسین سرشار در سال 1310 در تهران متولد و در اوخر فروردین 1374 در جاده اهواز بر اثر تصادف جان سپرد.
او تحصیلات موسیقی خود را در ایتالیا انجام داد. در دوره دانشجوئی در ایتالیا همراه با مرتضی حنانه و بهجت صدر و دیگران در دوبله فیلم‌های ایتالیائی شرکت داشت. صدای او با ویتوریو دسیکا و آلبرتو سوردی در خاطر سینما دوستان مترادف است.

در تهران چند کنسرت موسیقی آوازی برگزار کرد.

در اوائل دهه ۱۳۷۰ پس از اینکه بدلیل اختلال حواس مدتی گم شده بود و به نحو مرموزی در گذشت. مرحوم حسین سرشار در تهران متولد شد. ازهنرستان عالی موسیقی در رشته آواز دیپلم گرفت و سپس دوره نهایی کنسرواتوار سانتاچی چیلیای رم را با درجه اول به پایان رسانید.در کنکور بین المللی اپرای لافنی چه در ونیز شرکت نمود و یکی ازهفت برنده جایزه آواز آن مسابقه شد.درنهایت ازطرف همان اپرا بعنوان سولیست درکنسرتی با ارکستر میلان شرکت نمود. همچنین دراجرای اپراهایی در ونیز و ناپل نقشهایی را بر عهده گرفت. در شهر رم نقش اول اپرای کویرینو -برداشتی از: آن که گفت آری ان که گفت نه اثر برشت - را بازی کرد. پس ازاتمام تحصیلات عالی به تهران بازگشت و از بدو افتتاح تالار رودکی بعنوان سولیست اول مشغول بکار شد. درکنسرتهایی به رهبری حشمت سنجری و فرهادمشکات شرکت نمود. مرحوم نقش اول اپراهای:کوزی فانتوته و دون ژوان اثرموتسارت - و کاوالریا روستیکانا اثر ماسکانیوریگولتو - ایلتراواتور - لاتراویاتا - قدرت سرنوشت و فالستاف اثر وردی و توسکا- لابوهوم و مادام باترفلای از پوچینی را برعهده داشت. اخرین کار زنده یاد سرشار اجرای توانمند و ماهرانه قطعه ای ایران میباشد.این قطعه که درتیرماه سال 1367 در تالار وحدت اجراگردید یادآور دلاوریهای مردم ایران زمین میباشد. قابل به ذکراست که اجرای یادشده با استقبال فراوانی روبرو گردید.
در مورد مرگ او شایعاتی در جریان است مبنی بر اینکه وی یکی از قربانیان قتل های زنجیره ای است.
روحش شاد و یادش گرامی باد.

فیلم‌شناسی :

اجاره‌نشین‌ها
هامون
جعفرخان از فرنگ برگشته
رنو تهران 29
ای ایران


این تصویر تغییر اندازه داده شده است. برای مشاهده تصویر کامل روی این جایگاه کلیک کنید. تصویر اصلی دارای اندازه 768x474 می باشد.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
گفت و گوی هوشنگ گلمکانی با زنده یاد حسین سرشار

دوبله در ایتالیا, فقط به عشق اپرا


گ: آقای سرشار, شما را به عنوان یکی از کسانی می شناسیم که علاوه بر خوانندگی اپرا در ایتالیای در زمینه ی دوبله ی فیلم نیز فعّالیت داشتید. این کار را از کی شروع کردید؟

س: سال 1337 ‏برای تحصیل اپرابه ایتالیا رفتم. آقای پورنگ بهارلو دبیر دوم سفارت ایران در رم بود و در زمینه ی دوبله هم فعالیت داشت و من از طریق یکی از آشنایانم در وزارت امور خارجه به ایشان معرفی شده بودم تا برای مسائل مربوط به اقامتم در ایتالیا، از ایشان کمک بگیرم. همان روزهای اول به سراغ ایشان رفتم. پس از چند جمله صحبت، بهارلو از من خواست که آن روز ناهار را با هم بخوریم. پس از صرف ناهار در یک رستوران درجه یک , بهارلو که مرد بسیار مهربان و ‏«آقا»یی بود،از صدایم تعریف کرد و مرا به یک استودیوی دوبله برد که سرعت در کار و بالابردن کیفیت صدای دوبله درایتالیا کارمیکردند. درآن جا آلکس آقابابیان مشغول کاربود. او یکی از غول های دوبله به فارسی بود و به طور عمده در ایتالیا کار میکرد.
بهار لو رفت و در گوش آقابابیان چیزی گفت. گوینده ای در حال صحبت به جای بازیگر اول فیلمی بود. آقابابیان به طرف من آمد و گفت یکی دو جمله بگویم، و گفتم. آقابابیان با خوشحالی گفت: برو بنشین پشت میز، برای نقش اول! هر چند در آن فیلم حرف نزدم، اما این جوری شد که از همان اول، شدم دوبلور حرفه ای. روزها می رفتم کنسرواتوار برای تحصیل اپرا، و از چهار تا هشت بعدازظهر دوبله کار می کردم.

‏گ: منوچهر زمانی هم همان موقع در ایتالیا کار می کرد؟

‏س: نه، او و گروهش(ازجمله همسرش و خانم فهیمه راستکار)،بعدها آمدند و جدا از گروه آقابابیان کار می کردند.

گ: با آلکس آقابابیان چه کسانی کار می کردند؟

س: آقابابیان چند گروه داشت و اغلب، دانشجویان ایرانی مقیم ایتالیا با او همکاری می کردند که حدود چهل نفر بودند. اسم های زیادی به خاطرم نمی آید، یکی مهدی کوثر- آرشیتکت - بود. مرحوم حنّانه بود. دوبلور حرفه ای نبودند و بیشتر به عنوان یک منبع درآمد برای گذران دوران تحصیل در ین زمینه فعالیت میکردند.
‏
گ: دیگر چه خاطراتی از آن دوره دارید؟
‏
س: از کار دوبله خاطره ی زیادی ندارم، چون عشقم اپرا بود و برای این کار رفته بودم. من پانزده سال در اروپا تحصیل کردم و ایران هم که برگشتم، به اپرا ادامه دادم. روی صحنه , یک خواننده ی فرانسوی در یک طرفم بود، یک خواننده ی آلمانی در طرف دیگر. اصلا به دوبله فکر نمیکردم.

گ: شیوه ی خاصی که شما سوردی, ویتوریو گاسمن و چند کمدین دیگر ایتالیایی حرف میزدید, چطور پیدا شد؟

س: از همان اول استعدادش را داشتم. صدای آن ها را که شنیدم، برگردان فارسی اش را هم پیدا کردم. شیوه ی صحبت کردن من، برداشتی از صدای خود آن ها بود.کاملأ شبیه بود. البته جمله ها را عوض می کردم. اوایل مدیران دوبلاژ مخالفت میکردند.

گ: مدیران دوبلاژ چه کسانی بودند؟

س: خیلی ها بودند. آقایان شرکت، زرینه، خضرایی، . .. و خود آقابابیان.

گ: اصلا چرا آن جا دوبله می کردند؟

س: چون دستگاه های مجهزی که در ایتالیا بود، در ایران نبود. برای سرعت در کار و بالا بردن کیفیت صدای دوبله در ایتالیا کار میکردند. البته غیر از فیلمهای ایتالیایی، معدودی فیلم آمریکایی و اروپایی هم دوبله می کردند که من درآنها فعالیتی نداشتم.

گ: خب, کی پرونده ی دوبله در ایتالیا بسته شد؟

س: ‏یادم نیست. وقتی دستگاه های مجهز به ایران وارد شد، دوبله ی فارسی در ایتالیا هم برچیده شد.

گ: یعنی واقعا یادتان نیست چند سال کار دوبله می کردید؟

س: ‏نه، شاید حدود ده سال.

گ: یعنی تا سال 1347 ؟ مطمئن هستید؟

س: بله، شاید. بعد آمدند که با من قراردادهای کلان ببندند تا برای دوبله به ایران بروم، اما به عشق اپرا نرفتم.

گ: پس از پانزده سال تحصیل اپرا وقتی که در سال 1352 به ایران برگشتید, دیگر به کار دوبله ادامه ندادید؟

س: ‏نه، فقط اپرا! البته یک بار- پنج شش سال پس ازانقلاب - ازمن دعوت کردند در دوبله ی مجدد فیلم ژنرال دلارووره به جای ویتوریو دسیکا صحبت کنم. این فیلم را یک بار در ایتالیا دوبله کرده بودم و پس از انقلاب، می خواستند دوبله ی آن را تغییر بدهند که پس از اصرار فراوان، بالاخره پذیرفتم و یک بار دیگر به جای دسیکا, حرف زدم.

گ: خب , اطلاعات زیادی که نتوانستیم از شما به دست بیاوریم. ‏لااقل یک خاطره از آن دوران برایمان بگویید!

_ ‏آن موقع هرسه چهار روز یک بار به پاریس می رفتم تا ازکلاس یکی از اساتید استفاده کنم و درس اپرا بگیرم. یک بار موقع رفتن به پاریس، مرحوم حنانه در یکی از میدان های رم مرا دید و گفت «اگر این دفعه به پا ریس بروی و کار ما را لنگ بگذاری و دیگر از نقش ویتوریو دسیکا و آلبرتو سوردی خبری نیست». گفتم: «خب، ندهند، من رفتم.» وقتی برگشتم، به سراغ آن ها نرفتم اما مدیران دوبلاژ مدام تلفن می زدند و پیغام می فرستادند که بیا، معطلیم. و رفتم!
‏

نقل از شماره 351 ماهنامه سینمایی فیلم

[R0oTkIT]

فقط یک جمله عالی بوووووووووود